InnerNed



Meer mooie teksten:
Mooie teksten 1
Mooie teksten 2
Mooie teksten 3
Mooie teksten 4
Mooie teksten 5
Mooie teksten 6
Mooie teksten 7
Mooie teksten 8
Mooie teksten 9
Mooie teksten 10
Namaste

Meer kunst en inspiratie:
Sandra Boonman
Barbara Heringa: keramiek
Cora Leder: wastekeningen
Marja Hoefsmit - Schilderijen
Erica Hoogstraten
Karin Starmans: schilderijen
Mandala's tekenen
Mooie teksten



Kleine advertenties:

Mooie teksten 9

TekstenAlle gedichten op deze pagina zijn van Rob Embrecht

 

AKASHA

Zo tussen droom en waak
maak ik mij langzaam los
van d’aardse kluisters
die mij verblinden voor wat elders ligt

Steeds hoger stijg ik,
tot het ijle licht zich splijt
en muren zich solied verheffen
tot goudomsponnen kanten kathedraal.

En schoon de zware deur
zich haast geluidloos voor mij opent
golft door het ruim portiek
een oorverdovend kalme rust.

Maar zodra ik de drempel overschrijd
omspoelt mij in ongehoorde harmonie
een kleur van klanken duizendvoud
die mij duiz’len doet van ongekend verlangen.

Een nis onder brandgeschilderd glas
laat mij van kille trappen dalen
tot onderaan in grauwe pij
een monnik mij woord’loos welkom heet.

In een zacht omfloerste ruimte
weet ik rijen boeken staan
en alsof ik hier daag’lijks toef
reik ik naar dat Úne dat ik ‘t mijne weet.

Wanneer ik weer het ijle licht doorwaad
bekruipt mij een gevoel van vree’
berustend zeker weet ik weer
mijn plaats in ‘t grote plan.

Zo glijd ik weer omlaag
met heel veel hoop voor later
 - tussen einde en begin -
weer de weg te vinden naar Akasha.


Bloemenkinderen

Ik weet massa’s bloemen bloeien,
gevat in warme kleurenlicht,
tussen gisteren en overmorgen,
wiegend op het eindeloos getij,
mijm’rend over ‘t veel te korte leven
aan onze overzij.

En terwijl we hier,
door ‘t knagen van ‘t verdriet,
d’ herinnering aan hun lach en tranen missen,
horen w’hun fluist’rend troosten niet
in ‘t ruisen van de wind
die langs ons’ wangen streelt.

Tot plots vantussen donk’re wolken
een bussel zonnestralen
een stukje van dees’ aard verlicht
en hoop zich in de harten nestelt,
de zekerheid van ‘t weerzien - ergens, ooit.


Laatste reis

De namen doen hem denken
aan de dagen van weleer
toen alles nieuw was, avontuur:
water droeg hem en de wal - een interval
tussen schip en later.

Hij gaat nu met een stok
maar in zijn hoofd
reist hij nog steeds,
gedragen door gedachten
die wijlen tussen hier en toen.

Hij aarzelt soms om met gepaste schroom
te denken aan de grote reis
die nog beginnen moet,
de steven wendend naar die ster
gedragen door vertrouwen
tussen hier en later.


Als ik ooit verleden ben
en iemand vragen zal
wie ik was en wat ik deed,
hoop ik dat men zeggen zal:
hij was een mens
die  zijn doel zocht,
wie hij was - daar en toen,
op dat moment.

Hij zocht een melodie
en vond wat noten.
Hij zocht naar een verhaal,
speelde met een handvol woorden.
Soms werd het aarde-donker,
dan weer helder-licht.
Toch ging hij verder
omdat hij wist ooit thuis te komen
waar alles nieuw is en in evenwicht.

Zo poogde hij de weg te vinden,
een stap in d’ eeuwigheid
naar ‘t alomvattend weten
En in zijn dromen vond hij
voleinding en begin.


Sterrenkind

Kindje klein, Sterrenkind,
gekoesterd en gedacht
te vroeg gekomen - lang verwacht,
droom die eind’lijk leven werd.

Zo bracht Simon
over tijd en ruimte heen,
in ‘t blinken van zijn oogjes,
in ‘t klinken van zijn stem
een glimp van d’ eeuwigheid
omdat j’hem- door liefde zorgend
kansen geven zult
doorheen het aards gewoel
zijn weg te vinden
naar het Al



. Lees de voorwaarden als je iets wilt overnemen. Disclaimer
Home | Andere layout kiezen | Zoeken